Kiedy publikujesz kurs z narzędzia autorskiego, jedno z pierwszych pytań dotyczy tego, którego standardu użyć: SCORM 1.2 czy SCORM 2004, a często także której edycji SCORM 2004. Oba są wciąż w codziennym użyciu, a wybór wpływa na to, co Twój LMS może zapisać o każdym kursancie. Oto, czym naprawdę się różnią i jak zdecydować.
Krótka historia SCORM
SCORM (Sharable Content Object Reference Model) opracowała inicjatywa Advanced Distributed Learning (ADL), finansowana przez Departament Obrony USA. Standard określa dwie rzeczy:
- Pakowanie: kurs to plik ZIP z plikiem
imsmanifest.xmlw katalogu głównym, który opisuje jego zawartość. - Środowisko wykonawcze (runtime): interfejs JavaScript, za pomocą którego kurs komunikuje się z LMS: rozpoczyna naukę, zapisuje postępy, raportuje wynik i kończy pracę.
SCORM 1.2 ukazał się w 2001 roku. Po nim pojawił się SCORM 2004, który przeszedł cztery edycje, ostatnią w 2009 roku. Dalsze prace poszły w stronę nowszych specyfikacji, takich jak xAPI i cmi5, które są odrębnymi standardami, a nie kolejnymi wersjami SCORM.
Praktyczne różnice
Status ukończenia i status powodzenia
To różnica, którą autorzy kursów zauważają najczęściej.
SCORM 1.2 ma jedno pole, cmi.core.lesson_status, które przyjmuje jedną wartość: passed, completed, failed, incomplete, browsed lub not attempted. Kurs może zgłosić, że kursant „ukończył” go albo „zaliczył”, ale nie jedno i drugie naraz. Dlatego narzędzia autorskie zwykle pytają, jak raportować wynik, i oferują wybór w rodzaju passed/incomplete lub completed/incomplete.
SCORM 2004 dzieli to na dwie części:
- Status ukończenia: czy kursant przeszedł przez treść? (completed, incomplete, not attempted lub unknown)
- Status powodzenia: czy spełnił wymagany standard? (passed, failed lub unknown)
Dzięki temu kurs SCORM 2004 może zgłosić „ukończony, ale niezaliczony”, co ma znaczenie, gdy trzeba wiedzieć, że ktoś zobaczył całość materiału i zdał.
Ile danych o postępach kurs może przechowywać
Kursy zapamiętują miejsce, w którym skończył kursant, za pomocą zakładki i bloku danych wznowienia (suspend data), w którym znajdują się odpowiedzi, zmienne i stany slajdów.
- SCORM 1.2 dopuszcza 4096 znaków danych wznowienia i zakładkę o długości 255 znaków.
- SCORM 2004 dopuszcza 64 000 znaków danych wznowienia w 3. i 4. edycji oraz zakładkę o długości 1000 znaków.
Długim kursom z wieloma slajdami, zmiennymi lub bankami pytań w SCORM 1.2 może zabraknąć miejsca. To, co się wtedy stanie, zależy od narzędzia i LMS, ale częstym objawem jest kurs, który nie wznawia się w miejscu, w którym kursant go przerwał.
Sekwencjonowanie i nawigacja
SCORM 1.2 nie ma standardowego sposobu, by pakiet sam kontrolował kolejność swoich części. Decyduje o niej LMS, a nawigacja odbywa się zwykle wewnątrz samego kursu.
SCORM 2004 dodaje reguły sekwencjonowania i nawigacji, które są zapisane w pakiecie: wymagania wstępne między modułami, testy wstępne pozwalające pominąć treści, które kursant już zna, oraz reguły łączenia wyników w jeden ogólny status. Są potężne, ale skomplikowane, a ich obsługa różni się między systemami LMS. Kursy eksportowane z narzędzi autorskich są często pojedynczym SCO (jedną uruchamianą częścią) i wtedy sekwencjonowanie prawie nie ma znaczenia.
Wyniki i dane o pytaniach
Obie wersje rejestrują wynik surowy wraz z minimum i maksimum. SCORM 2004 dodaje wynik skalowany oraz bogatszy zestaw pól do zapisywania odpowiedzi na poszczególne pytania (interactions).
Kwestie zgodności
- Gdzie kurs będzie działać? Jeśli trafi tylko do Twojego LMS, przetestuj oba formaty właśnie tam. Jeśli dostarczasz kursy klientom, którzy mają własny LMS, zapytaj, jakiego formatu potrzebują, zanim opublikujesz kurs.
- Która edycja SCORM 2004? LMS obsługujący SCORM 2004 może nie radzić sobie z każdą edycją w ten sam sposób. Sprawdź, które edycje obsługuje Twój LMS, i przetestuj.
- Prościej znaczy mniej niespodzianek. SCORM 1.2 ma mniej ruchomych części, dlatego często uchodzi za bezpieczną opcję domyślną.
- xAPI i cmi5 nie są zamiennikami. Jeśli Twój LMS oczekuje SCORM, nie eksportuj przez pomyłkę xAPI, cmi5 ani AICC.
SCORM 1.2 a SCORM 2004 w skrócie
| SCORM 1.2 | SCORM 2004 | |
|---|---|---|
| Data wydania | 2001 | 2004, z 4. edycją w 2009 |
| Raportowanie wyniku | Jeden status (np. passed lub completed) | Osobny status ukończenia i powodzenia |
| Dane wznowienia (suspend data) | 4096 znaków | 64 000 znaków (3. i 4. edycja) |
| Zakładka | 255 znaków | 1000 znaków |
| Wyniki | Surowy, minimum, maksimum | Dodatkowo wynik skalowany |
| Sekwencjonowanie | Niezdefiniowane; decyduje LMS | Reguły zdefiniowane w pakiecie |
| Złożoność | Niska | Wyższa; obsługa zależy od edycji |
Który format opublikować? Przewodnik decyzyjny
Wybierz SCORM 1.2, gdy
- Kurs jest krótki lub średniej długości i w testach niezawodnie się wznawia
- Wystarczy jeden wynik, na przykład „zaliczony” lub „ukończony”
- Nie wiesz, w jakim LMS kurs się ostatecznie znajdzie, albo poprosił o to klient
Wybierz SCORM 2004, gdy
- Potrzebujesz osobnego zapisu ukończenia i zaliczenia lub niezaliczenia
- Kurs jest długi lub zapamiętuje wiele stanów i w SCORM 1.2 brakuje mu miejsca na dane wznowienia
- Opierasz się na sekwencjonowaniu na poziomie pakietu i masz pewność, że Twój LMS obsługuje używane reguły
Jeśli nadal masz wątpliwości
Opublikuj oba formaty z tego samego źródła, wgraj je do LMS, którego będziesz używać, i porównaj. Nasz poradnik jak przetestować pakiet SCORM pokazuje, co warto sprawdzić.
Jak Acadenix obsługuje oba formaty
Acadenix to SCORM LMS, który przyjmuje pliki ZIP SCORM 1.2 i SCORM 2004 o rozmiarze do 100 MB każdy. Dodajesz pakiet do biblioteki modułów i wybierasz jako typ modułu SCORM 1.2 lub SCORM 2004, a pakiet sam rejestruje swoje ukończenie. Postępy, wyniki i ukończenie są śledzone dla każdego kursanta, a osobny raport SCORM pokazuje szczegóły. Treść jest dostarczana prywatnie z odrębnego, odizolowanego adresu, z krótkotrwałym, podpisanym dostępem.
Kilka funkcji sprawia, że wybór formatu jest mniej krytyczny:
- Próg zaliczenia w LMS. Po modułach SCORM dodaj wbudowany test z progiem zaliczenia, ponownymi podejściami i limitem czasu, a jego zaliczenie ustaw jako warunek ukończenia kursu.
- Moduły w kolejności. Jeśli z sekwencjonowania potrzebujesz tylko „moduł 1 przed modułem 2”, opublikuj każdy moduł jako osobną jednostkę i zaznacz opcję These units run in order (Te moduły są realizowane po kolei).
- Zmiana zdania w przyszłości. Wgranie nowego pliku lub zmiana typu modułu tworzy nową wersję modułu. Decydujesz, czy osoby będące w trakcie kursu zaczną go od nowa w tej wersji, czy dokończą wersję, którą rozpoczęły, a osoby, które już skończyły, zachowują ukończenie i widzą oznaczenie Updated (Zaktualizowano).
Pakiety xAPI (Tin Can), cmi5 i AICC nie są obsługiwane, więc publikuj w formacie SCORM 1.2 lub 2004.
Najważniejsze wnioski
- SCORM 2004 rozdziela „ukończony” od „zaliczony”; SCORM 1.2 raportuje jeden status.
- SCORM 1.2 ma znacznie mniej miejsca na dane wznowienia, co może sprawiać kłopoty w długich kursach.
- Sekwencjonowanie w SCORM 2004 jest potężne, ale obsługa w systemach LMS bywa różna, więc je testuj.
- Jeśli nie masz pewności, opublikuj oba formaty z tego samego źródła i przetestuj je w swoim LMS.
Chcesz zobaczyć, jak zachowują się Twoje własne pakiety? Poproś o wersję próbną i wgraj do Acadenix swoje pliki ZIP SCORM 1.2 i SCORM 2004. Masz 14 dni dla maksymalnie 25 kursantów.
